Mama rodzi trojaczki. Lekarz zamiera, gdy widzi ich twarze, i mówi, że szanse wynoszą 1 na 200 milionów
Sama wiadomość o tym, że spodziewasz się dziecka, jest niezwykle ekscytująca, ale wyobraź sobie, że dowiadujesz się, iż jesteś w ciąży z trojaczkami.
Becky-Jo Allen z Gateacre w Liverpoolu była już mamą pięknej 3-letniej córeczki o imieniu Indiana, kiedy zaczęła cierpieć na silne poranne mdłości oraz niezwykle dokuczliwe bóle głowy. Ponieważ jej druga ciąża przebiegała zupełnie inaczej niż pierwsza, zaczęła się martwić i postanowiła wykonać wczesne badanie ultrasonograficzne już w dziewiątym tygodniu ciąży.
Na szczęście lekarze nie znaleźli żadnych problemów z ciążą — mieli jednak dla niej zdumiewającą wiadomość.
Becky-Jo nie spodziewała się jednego dziecka ani nawet bliźniąt. Była w ciąży z trojaczkami.
„Nie mogłam w to uwierzyć” — wspominała. „Nawet nie przyszło mi do głowy, że mogą to być bliźnięta, a co dopiero trojaczki, zwłaszcza że nie mamy takich przypadków w rodzinie.”
W 31. tygodniu ciąży Becky-Jo zaczęła rodzić i wydała na świat trzech chłopców: Rocco, Romana i Rohana. Ponieważ urodzili się przedwcześnie i ważyli zaledwie od 3 funtów 5 uncji do 3 funtów 10 uncji, natychmiast przewieziono ich na oddział intensywnej terapii noworodków.
Przez trzy tygodnie lekarze uważnie obserwowali maleńkie dzieci, aż stały się wystarczająco silne, aby wrócić do domu.
Kiedy chłopcy przebywali na oddziale intensywnej terapii noworodków, Becky-Jo z trudem mogła dobrze przyjrzeć się ich twarzom z powodu wszystkich rurek i przewodów, które ich otaczały.
Kiedy jednak w końcu zabrała dzieci do domu, mogła dokładnie im się przyjrzeć — i zauważyła coś niezwykłego w ich twarzach.
Gdy Becky-Jo przyjrzała się bliżej, natychmiast zauważyła…
Ciąg dalszy w komentarzu 👇👇👇👇
Gdy Becky-Jo przyjrzała się bliżej, natychmiast zauważyła coś, czego niemal nie potrafiła wyjaśnić.
Trzej chłopcy wyglądali niemal identycznie.
Początkowo uznała, że wynika to po prostu z faktu, iż są braćmi urodzonymi w tym samym czasie. Jednak wraz z upływem tygodni nieznajomi, krewni, a nawet inne matki zaczęli zadawać to samo pytanie.
„Jak udaje ci się ich rozróżniać?”
Gdziekolwiek Becky-Jo zabierała Rocco, Romana i Rohana, ludzie zatrzymywali się i patrzyli na nich. Ich oczy, nosy, uśmiechy i drobne rysy twarzy wydawały się niemal idealnie identyczne.
Jeszcze bardziej zagadkowe było to, że początkowo Becky-Jo powiedziano, iż chłopcy nie są trojaczkami jednojajowymi.
Mimo to nie mogła ignorować tego, co widziała.
Zdecydowana w końcu poznać prawdę, Becky-Jo postanowiła wykonać chłopcom test DNA. Pobrano próbki i wysłano je do laboratorium, po czym rozpoczęło się pełne napięcia oczekiwanie na wyniki.
Kiedy w końcu nadeszła odpowiedź, Becky-Jo nie mogła uwierzyć w to, co czytała.
Rocco, Roman i Rohan byli genetycznie identyczni.
Cała trójka rozwinęła się z tej samej zapłodnionej komórki jajowej, co sprawiało, że ich narodziny były niezwykle rzadkie. Według doniesień szanse na naturalne poczęcie jednojajowych trojaczków takich jak oni wynoszą około 1 na 200 milionów.
Nagle wszystkie ciekawskie spojrzenia i nieustanne pytania nabrały sensu.
Nawet Becky-Jo przyznała, że kiedy byli niemowlętami, trudno było ich rozróżnić. Z czasem nauczyła się jednak dostrzegać drobne różnice, które wydawała się zauważać tylko matka. Każdy chłopiec miał subtelne cechy charakterystyczne, a wraz z rozwojem ich osobowości różnice między nimi stawały się znacznie łatwiejsze do rozpoznania.
Jeden był bardziej otwarty, drugi spokojniejszy, podczas gdy trzeci wydawał się znajdować gdzieś pomiędzy swoimi braćmi.
To, co zaczęło się jako przerażająca ciąża pełna mdłości, bólów głowy, przedwczesnego porodu i tygodni spędzonych na intensywnej terapii, przerodziło się w coś, czego Becky-Jo nigdy nie mogła sobie wyobrazić.
Poszła do lekarza, martwiąc się, że coś może być nie tak.
Zamiast tego ostatecznie odkryła, że urodziła trzech niezwykle rzadkich małych chłopców, których niezwykła historia miała przyciągnąć uwagę daleko poza ich rodzinnym miastem.
Dla Becky-Jo jednak nigdy nie byli „jednymi na 200 milionów”.
Byli po prostu Rocco, Romanem i Rohanem — trzema różnymi małymi chłopcami, którzy przypadkiem mieli niemal dokładnie takie same twarze.
